Tłumaczenie wybranego fragmentu
Tłumaczenie wybranego fragmentu preambuły:
Zważywszy, że 13 kwietnia 1990 roku prezydent Związku Sowieckiego Michaił Gorbaczow uznał sowiecką odpowiedzialność za egzekucje katyńskie;
Zważywszy, że przyznanie to potwierdziło wyniki szeroko zakrojonego dochodzenia prowadzonego w latach 1951–1952 przez Specjalną Komisję Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych do przeprowadzenia śledztwa i zbadania faktów, dowodów i okoliczności zbrodni w Lesie Katyńskim oraz jej Raportu końcowego (na podstawie H. Res. 390 i H. Res. 539, 82. Kongres);
Zważywszy, że Raport końcowy tej Komisji z 22 grudnia 1952 roku jednogłośnie stwierdzał, że „ponad wszelką rozsądną wątpliwość sowieckie NKWD (Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych) dokonało masowych mordów na polskich oficerach i przedstawicielach elit intelektualnych w Lesie Katyńskim pod Smoleńskiem” oraz że Związek Sowiecki „ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za zbrodnię katyńską”.
W związku z powyższym Senat, przy współudziale Izby Reprezentantów, postanawia, że Kongres Stanów Zjednoczonych:
1. pamięta i oddaje hołd polskim oficerom, urzędnikom państwowym i cywilom zamordowanym przez NKWD w kwietniu i maju 1940 roku;
2. wyraża uznanie dla badaczy, naukowców i pisarzy z Polski, Rosji, Stanów Zjednoczonych i innych krajów, a w szczególności dla tych, którzy żyjąc pod rządami sowieckimi i komunistycznymi, mieli odwagę mówić prawdę o zbrodniach popełnionych w Katyniu, Miednoje i Charkowie;
3. wzywa wszystkich do zachowania pamięci o tych oraz innych ofiarach komunizmu, aby podobne zbrodnie nigdy się nie powtórzyły.
Źródło: United States Congress, Senate, S. Con. Res. 118, 106th Congress, 2d Session, Commemorating the 60th Anniversary of the Execution of Polish Captives by Soviet Authorities in April and May 1940, Engrossed in Senate (ES), passed by the Senate 23 June 2000, Washington, D.C.: U.S. Government Printing Office, 2000, pp. 2–3. GovInfo: BILLS-106sconres118es.
Uwaga o statusie dokumentu: rezolucja została przyjęta przez Senat 23 czerwca 2000 r.; następnie trafiła do Izby Reprezentantów. Nie należy opisywać jej jako ostatecznie przyjętej przez obie izby Kongresu.