Kategoria: dyrektywa
Tłumaczenie
Cotygodniowa dyrektywa propagandowa - Polska - 1 maja 1943 roku
POUFNE
Biuro Informacji Wojennej
Oddział Operacji Zagranicznych
Waszyngton, D.C.
1 maja 1943 roku
Egzemplarz nr C
COTYGODNIOWA DYREKTYWA PROPAGANDOWA
Polska
1. Ściśle przestrzegać Dyrektywy Centralnej.
2. Stosunki Polaków z Narodami Zjednoczonymi. Uwaga większości Polaków na całym świecie skupiona jest na nazistowskim doniesieniu o rzekomej masakrze Polaków w Katyniu, na związanej z nim nazistowskiej kampanii propagandowej oraz na będącej jej następstwem gwałtownej reakcji rządu rosyjskiego. Niektórzy Polacy, zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami, świadomie lub nieświadomie współpracują z Hitlerem w jego kampanii mającej na celu duchowe rozbicie Narodów Zjednoczonych.
Wielu Polaków utraciło właściwą perspektywę, osłabiając przez to swoją zdolność do przeciwstawiania się Hitlerowi.
Powinniśmy odpowiedzieć na ten niefortunny rozwój wydarzeń w sposób zdecydowany i pozytywny, wskazując, że Narody Zjednoczone wygrywają wojnę, a zwyciężając, stworzą wolny świat niezależnych narodów. Bardziej niż kiedykolwiek musimy wywołać wśród Polaków przekonanie, że zmierzamy ku wielkiemu triumfowi, w którym uczestniczyć będą wszyscy, którzy nadal nam pomagają, podczas gdy wszyscy, którzy nam się sprzeciwiają, poniosą druzgocącą klęskę. Mając to na względzie:
a. Nadal traktować naród polski jako cenionego i wysoko szanowanego członka Narodów Zjednoczonych. Nie litować się nad Polakami ani ich nie przepraszać. Niemal każdy naród europejski podkreśla okresy swojego męczeństwa i historyczne trudności. Unikać wszelkich aluzji do ciężkiego losu Polaków i przedstawiać ich jako dzielnie uczestniczących w globalnej antynazistowskiej krucjacie, która zmierza ku wielkiemu finałowi.
W żadnym wypadku nie wdawać się w polemikę z nazistowskimi propagandystami. Nie apelować o jedność Polaków. Wskazywać, że miłujące wolność narody świata walczą ramię w ramię o wolny świat, dając do zrozumienia, że każdy naród pragnący wolności musi uczestniczyć w tej walce.
b. Bez komentarza informować o oficjalnych amerykańskich wyrazach ubolewania z powodu napiętych stosunków, jakie powstały między dwoma naszymi sojusznikami.
c. Mocno eksponować nazistów jako największych wrogów wolności, zwłaszcza wskazując na ich straszliwe okrucieństwa wobec Polaków, skrajną pogardę dla Polaków, odrażające teorie rasowe, roszczenia do Lebensraumu, wynaradawianie Polaków oraz pokazywane na całym świecie filmy wychwalające nazistów upokarzających i mordujących polskich obywateli.
d. W przeciwieństwie do postawy i postępowania nazistów wskazywać, że Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i pozostałe Narody Zjednoczone od stuleci są przyjaciółmi uciskanych narodów i orędownikami niepodległości narodowej wszystkich ludów.
e. Mocno podkreślać religijny wymiar obecnego konfliktu. Pokazywać, jak naziści pogardzają nauką chrześcijańską i prześladują chrześcijan wszystkich wyznań. Przeciwstawiać temu prześladowaniu życie religijne Ameryki i Wielkiej Brytanii. Cytować zdecydowane wypowiedzi katolickich hierarchów przeciw nazizmowi.
f. W pełni wykorzystywać temat potęgi militarnej Narodów Zjednoczonych poprzez:
(1) eksponowanie bieżących sukcesów w Afryce;
(2) podkreślanie ogromnych możliwości produkcyjnych i tempa produkcji Narodów Zjednoczonych;
(3) nagłaśnianie naszych sukcesów w powietrzu;
(4) informowanie o naszych sukcesach morskich na wszystkich akwenach, zwłaszcza w walce z okrętami podwodnymi;
(5) dramatyczne i pełne pewności opisywanie, jak bijemy Niemców w ich miastach, w Afryce, w Rosji i na morzach, niszcząc ich transport, wyczerpując zasoby ludzkie i osłabiając morale. Przedstawiać Niemców jako wielkich osiłków, którzy są teraz upokarzani. Sprawiać, by wydawało się niedorzeczne, że rozsądni ludzie mogliby dać się nabrać na propagandę takich pokonanych samochwałów. Nie mówić tego wprost, lecz dawać to do zrozumienia;
(6) podkreślanie jednolitego, globalnego charakteru wojny i przyszłego pokoju, a przez to kierowanie uwagi Polaków z dala od Rosjan, ku szerszej perspektywie.
3. Ameryka. Obecna chwila szczególnie sprzyja eksponowaniu Ameryki.
a. Przypominać Polakom o ogromnej roli, jaką my, Amerykanie, zaczynamy odgrywać w wojnie.
b. Przypominać o naszej olbrzymiej produkcji wojskowej i produkcji innych dóbr.
c. Szczegółowo, także za pomocą ilustracji, przedstawiać nasze głębokie przywiązanie do wolności.
d. Przedstawiać pierwszych Amerykanów, którzy niepowstrzymanie posuwali się na zachód, przez oceany, góry i równiny, aby ustanowić wolną republikę zwykłych ludzi, oraz przekonywać Polaków, że symbolizuje to przyszłe miejsce Ameryki w sprawach światowych i w budowaniu wolności na świecie.
e. Eksponować amerykańskie marzenie o stworzeniu stulecia zwykłego człowieka.
Wszystkie te obrazy Ameryki powinny być pełne blasku i podnoszące na duchu, lecz wolne od próżnej chwały. Należy sprawić, by Ameryka jawiła się jako tak potężna światowa siła działająca na rzecz dobra, aby w świadomości Polaków zastąpiła Rosję jako przedmiot lęku.
4. Rozrachunek. Na wiele sposobów podkreślać, że nazistowskich zbrodniarzy wkrótce czeka straszliwy rozrachunek.
a. Wskazywać, że mają zostać ukarani za okrucieństwa wobec podbitych narodów.
b. Przypominać o splądrowaniu przez nich całej Europy.
c. Przypominać, że sprowadzili niewolników z kilkudziesięciu krajów.
d. Przedstawiać ich straszliwe grabieże na wszystkich morzach.
e. Mocno podkreślać okrutne traktowanie Żydów przez nazistów.
f. Przypominać o ich nieznośnym wywyższaniu „rasy panów” i wskazywać, że im większa pycha, tym straszliwszy upadek.
Wykorzystać motyw rozrachunku, aby strata 10 000 polskich oficerów zeszła na dalszy plan. Oczywiście o 10 000 oficerów nie wolno wspominać.
5. Opór. Eksponować ruch oporu w krajach okupowanych i satelickich. Starać się wywołać wrażenie, że opór ten jest niemal powszechny i nieustający. Tworzyć wrażenie, że wszyscy uczciwi mężczyźni i kobiety Europy są zjednoczeni w sprzeciwie wobec nazistów. Sprawiać, by wydawało się absurdalne, że w chwili, gdy ludzkość powstaje przeciw nazistom, jakikolwiek naród mógłby zachwiać się w swoim sprzeciwie wobec nich. Nie mówić tego wprost.
Ruch oporu powinien jawić się jako wielki pochód maszerujący przez scenę historii ku zwycięstwu, którego sam rozmach przyciąga do niego wszystkich godnych ludzi.
6. Nazistowskie umizgi. Naziści okazują Polakom łagodniejsze oblicze. Próbują pozyskać ich uwodzeniem i pochlebstwami. Jest to oznaka słabości i tak należy ją przedstawiać. Przypominać Polakom, jak naziści pogardzali nimi na początku wojny, i pokazywać, że obecne pochlebstwa są jedynie oznaką słabości łobuza, który dostaje lanie.
Jeżeli Hitler utworzyłby polski rząd quislingowski, interpretować ten krok w ten sam sposób i przyznać polskiemu Quislingowi miejsce w paradzie hitlerowskich marionetek.
7. Perspektywy powojenne. Ponieważ „utrudzeni i obciążeni” wśród Polaków są mniej podatni na strach przed Rosją, a bardziej zdecydowani, by nadal walczyć o lepszy świat, eksponować społeczne cele, o które walczymy, wyrażone w oficjalnych porozumieniach i oświadczeniach.
Przeciwstawiać również los robotników, młodzieży, kobiet i dzieci w demokratycznych krajach Narodów Zjednoczonych ich losowi w despotycznych nazistowskich Niemczech.
Starać się nie dopuścić, aby rozdźwięk między rządami rosyjskim i polskim odwrócił uwagę Polaków od Hitlera, ciemiężyciela zwykłych ludzi.
(podpisano) Robert E. Sherwood
Dyrektor
Oddział Zagraniczny
ODTAJNIONE - na mocy NND 753006
Źródło: U.S. National Archives and Records Administration, Record Group 208, Records of the Office of War Information, Record Set of Policy Directives, 1942-1945, National Archives Identifier 648565, folder „Record Regional Directives - May 1943”, „Weekly Propaganda Directive: Poland”, 1 maja 1943 roku. Tłumaczenie własne z języka angielskiego.